Seven Years in Tibet (1997) เจ็ดปีโลกไม่มีวันลืม

ข้อมูลเพิ่มเติมของหนัง

“Seven Years in Tibet” เรื่องจริงของ Heinrich Harrer นักปีนเขาชาวออสเตรียที่กลายมาเป็นสหายกับดาไลลามะในเวลาที่จีนเข้ายึดครองทิเบต ภายหลังจากการจากไปของนักปีนเขา 11 คน ไฮน์ริช ฮาร์เรอร์ ชาวออสเตรีย (แบรด พิตต์)
เลือกที่จะเพิ่มความยิ่งใหญ่ให้กับประเทศของเขารวมถึงชาวออสเตรีย ภูมิใจกับการปีน Nanga Parbat ในบริติชอินเดียรวมถึงละทิ้งคู่สมรสที่มีความหวังของเขา เขาเป็นคนจองหองรวมถึงเก็บตัว เขาไม่ได้อยู่ร่วมกับคนอื่นในกลุ่มของเขา
แต่ควรปรับตัวให้เข้ากับความต้องการของพวกเขาภายหลังจากสภาพอากาศเลวร้ายทำให้พวกเขาประนีประนอม จากนั้น เมื่อถึงจุดนั้น สงครามโลกครั้งที่สองก็ปะทุขึ้น รวมถึงพวกเขาก็ถูกจับรวมถึงกักขังไว้ใน P.O.W. ของ Dehra Dun ค่าย.

รวมถึงปีเตอร์ก็เลิกจ้างช่างตัดเสื้อ Pema Lhaki ในขณะที่ไฮน์ริชได้รู้จักดาไลลามะ พวกเขาพบกันเป็นประจำ ในขณะที่เขาสนองความสนใจของเด็กในโลกนี้ รวมทั้งแจ็คเดอะริปเปอร์รวมถึง ‘ผมสีเหลือง’; เขาถูกนำเสนอต่อบทเรียนของพระพุทธเจ้า
เขายังสร้างภาพยนตร์ในขณะที่เข้าใจถึงการสิ้นสุดของความขัดแย้ง การพลัดพรากของเขา รวมถึงการปฏิเสธที่จะถ่ายทอดของบุตรของเขา อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรจะเตรียมเขาให้พร้อมสำหรับการบดขยี้ให้ถล่มทลายเมื่อคอมมิวนิสต์จีนเลือกที่จะโจมตี
กระตุ้นให้ชาวทิเบตเสียชีวิตกว่า 1 ล้านคน การทำลายล้างชุมชนศาสนาทางเหนือของ 6,000 แห่ง รวมถึงขายออกจากตัวบุคคล

ในปี ค.ศ. 1939 ไฮน์ริช ฮาร์เรอร์ (แบรด พิตต์) “เจ็ดปีโลกไม่มีวันลืม” นักปีนเขาชาวออสเตรียได้ละทิ้งคู่สมรสที่ตั้งครรภ์ของเขาเพื่อเข้าร่วมกับปีเตอร์ ออฟชไนเตอร์ (เดวิด ธิวลิส) ในกลุ่มที่พยายามจะพิชิต Nanga Parbat
ในอินเดียที่จัดการโดยอังกฤษ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของปากีสถาน) เมื่อใดก็ตามที่สงครามโลกครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นในปี 1939 พวกเขาจะถูกผู้เชี่ยวชาญชาวอังกฤษจับตัวว่าเป็นศัตรูภายนอก พวกเขาถูกควบคุมตัวในค่ายเชลยศึกในเมือง Dehradun
ในพื้นที่ตอนล่างของเทือกเขาหิมาลัย ในจังหวัดอุตตราขั ณ ฑ์ของอินเดียในปัจจุบัน บุคคลสำคัญของ Harrer เป็น Ingrid (Ingeborga Dapkunaitė) ผู้ซึ่งได้คลอดบุตรที่เขาไม่ได้เห็น ได้ส่งเอกสารทางกฎหมายจากออสเตรียมาให้เขา จากนั้นนาซีเยอรมนีก็แนบมา

รวมถึงแต่งงานกับเธอ แฮร์เรอร์เลือกที่จะอยู่เป็นโสด โดยทั้งคู่เป็นศูนย์ในตำแหน่งใหม่ของเขาในการศึกษาดินแดนรวมถึงไม่ต้องการพบกับความสัมพันธ์ที่ถูกทิ้งร้างอีก ในปี 1945 แฮร์เรอร์วางแผนที่จะกลับไปออสเตรียภายหลังจากทราบถึงจุดสิ้นสุดของความขัดแย้ง
ไม่ว่าในกรณีใด